Hierna is het aan de jongelingen van “Arkngthand” (hoeveel medeklinkers kun je achter elkaar plakken?) om te laten zien dat ze hier terecht om dit tijdstip spelen (het is ondertussen een uur of 10). De band weet me altijd wel te amuseren met hun jeugdige enthousiasme. Dit slaat ook meteen over op het aanwezige publiek wat alle nummers uit volle borst meezingt. Doordat ik de band ondertussen vaker gezien heb is het verrassingselement (vnl. de muzikale richting) voor mij een beetje weg, helaas. De eerste keer dat ik ze zag verbaasde ik me over het feit dat de band een richting heeft gekozen die ik meteen link aan de oude helden van Iron Maiden. Natuurlijk werken deze gitaarmelodieën erg aanstekelijk en dat maakt het nog steeds een feest om de band aan het werk te zien.